İttihad-ı İslam

Eğer "İslâmiyet milliyetini ve İttihad-ı İslâmın taşını ve nakşını ister isen, işte bak) İttihâd-ı İslâm ancak şu hallerle ardaklanınca gerçekleşir:

1. (Haya) utanma (ve hamiyetten) din gayretinden (neş'et eden) kaynaklanan (civanmerdâne) erkekçesine (humret) kırmızılık; günâhlara karşı utangaç, edebli, hamiyetli Müslüman erkeklerin yüzlerine vuran ahlâk kırmızılığı... Önce haya ve hamiyet sahibi olunmalıdır.

2. (hürmet ve rahmetten) merhametli ve şefkatli olmaktan (te­vellüd eden) doğan, müşfik insanların yüzlerindeki (masumane tebessüm) gülümseme... Birbirimize davranışlarımızda hürmet ve şefkat esâs olmalıdır.

3.  Beşerî münâsebetlerimizde (fesahat) güzel konuşma (ve melâhattan) konuşmanın güzelliğinden (hâsıl olan rûhânî halâvet) rûh tatlılığı... Sohbetlerimiz tatlı olmalı, incitici ve kırıcı tavırlardan kaçınılmalıdır.

('''Tırnak içerisindeki cümle, müellifi tarafından sonraları eklenmiştir.)

 (^,2) Bu cümle de öyledir.)

4.  Heyecan kaynağı olan (aşk-ı şebabîden) gençliğe yakışır muhabbetten ve (şevk-ı bahârîden) baharda duyulan yasama iştiyakı gibi halden (neş'et eden) kaynaklanan (semavî neş'e) sevinç hâli... Gençlerin aşkı derecesinde birbirimizi sevmeli, baharın verdiği şevk benzeri dâima din kardeşlerimize iştiyak duymalıyız.

5. Her gün yaşadığımız (hüzn-i gurûbîden) Güneş'in batma hüznünden ve (ferâh-ı seherîden) sabah vaktinin rahatlığından (vücûda gelen), muazzam icrâât-ı İlâhîyi seyirle ortaya çıkan (melekûtî lezzet) gibi bir lezzeti; kardeşlerimizden ayrıldığımız vakit duyduğumuz hüznün içinde ve onlarla buluştuğumuz zaman hissettiğimiz rahatlığın içinde hissetmeliyiz.

6. Âlem-i ekberde ve husûsan âlem-i asgarda kendisini hissettiren (hüsn-i mücerredden) kusursuz gerçek güzellikten ve o aynalarda parlayan (cemâl-i mücellâdan) cilalanmış cemâl-i rahmetten (tecellî

eden mukaddes ziynet⁽¹⁾) ki, îmân nazarıyla âleme bakarak belâ ve musîbet içindeki güzellikleri dahi görebilme melekesi kazan­malıyız.

İşte şu ahlâklar (birbiriyle imtizaç edip) kaynaşıp, (ondan çı­kan) hepsinden hâsıl olan (levn-i nûrânî) nurlu renk, (ancak o şark ve garbın kâb-ı kavseyni olan) doğudaki ve batıdaki bütün Müslümanları birbirine yaklaştıran (kâbe-i saadetinin) yâni İttihâd-ı İslâmın (tâk-ı muallâsının) yüksek kubbesinin, (kavs-ı kuzahının) kubbedeki gökkuşağının (elvân-ı seb'asının) yedi renginin içindeki (lâcivert levninin) renginin (timsâlini) misâlini, (belki şu levnin) rengin (manzarasını bir derece irâe edebilir) gösterebilir. Bütün şu sayılanları birden düşünebilseniz, o îttihâd-ı İslâmın ancak bir cihetini anlayabilirsiniz. (Lâkin ittihâd) birlik, (cehl ile) cehaletle (olmaz. İttihâd, imtizâc-ı efkârdır), fikirlerin kaynaşmasıdır. (İmtizâc-ı efkâr) fikirlerin kaynaşması ise (marifetin şuâ-ı elektrikiyleTîlmîn usûl ve âdâbıyla (olur.

Alıntı: Munazarat Şerhi

12:15 - 16.3.2009 - sen de bir iz bırak.)